14ty grudnia spędzony w towarzystwie rosin i jej głosu. miejsce nie za duże, just-w-sam-raz, więc stojąc na końcu sali na małym podwyższeniu mogłam podziwiać rosin w całej jej okazałości (sovah, wspominam twoje foty bjork przy okazji;). a sama rosin ukazuje się w obcisłym, białym topie z "let me know". później zmienia tylko nakrycia głowy, okulary, pelerynki, itp, więc generalnie występuje w obcisłych spodniach i topie, czarno-biało. a wygląda i tak świetnie. kolory są wokół, w światłach, wizualizacjach. chciałam ją zobaczyć, bo jest bestią sceniczną. prowokuje publiczność do granic rozpinając bluzę. bo jak ona to robi! zmienia przeznaczenie funkcjonalne krzesła tak, że zaczynasz się zastanawiać dlaczego ludzie wykorzystują je do siedzenia. wystarczają jej małe gesty, oszczędne ruchy, krótkie spojrzenia skierowane w tłum. jest tak swobodna na scenie, że pozwala sobie na bycie śmieszną, zabawną (beret z "let me know" założony na twarz, co pozwala rosin na granie ciałem pozbawionym mimiki - przekomiczne). i dużo nowej płyty - muszę się w nią wsłuchać, bo tęskniłam za poprzednią..
No comments:
Post a Comment