długi spacer. stwierdziłam, że czas dogłębnie spenetrować wzgórze montjuic, wycisnąć z niego ostatnie soki, jako, że mieszkam w tej okolicy już tylko przez dni trzy. wcześniej nie widziałam żadnego cmentarza w hiszpanii. na ten trafiłam przypadkiem, po drodze. i muszę przyznać, że się tego nie spodziewałam. z daleka wygląda jak osiedle, pełne bloków w równych rzędach, światło odbija się w "oknach". można wejść, wędrować po kolejnych uliczkach. jeździ tam nawet autobus. jest wielki, pełen zakamarków. i unosi się nad nim przedziwny zapach..
to już nie cmentarz, ma sie rozumieć.
No comments:
Post a Comment